Rzucanie naszych koron przed tronem Chrystusa?

Dave DeWitt

W Biblii znajduje się tylko jedno miejsce, gdzie jest mowa o rzucaniu koron przed niebiańskim tronem:

Ap 4,4. 10 wokoło tronu dwadzieścia cztery trony, a na tych tronach siedzących dwudziestu czterech starców, odzianych w białe szaty, a na głowach ich złote korony. . … upada dwudziestu czterech starców przed tym, który siedzi na tronie, i oddaje pokłon temu, który żyje na wieki wieków i składa korony swoje przed tronem.

Nie ma w Piśmie żadnej wzmianki, żeby ktoś – oprócz dwudziestu czterech starszych – rzucał korony przed tronem w niebie. Aby założyć, że fragment z Ap 4 pokazuje coś, co robią święci w niebie, ktoś musiałby zaprzeczyć dosłownej interpretacji, wymyślić metaforyczne znaczenie liczb oraz kontekst, o którym tu autor nie wspomina.

O dwudziestu czterech starszych wspomina się w Apokalipsie 12 razy (4,4.10; 5,5.6.8.11.14; 7,11.13; 11,16; 14,3; i 19,4). Według tych tekstów 24 starszych robi różne rzeczy. Ogłaszają Jezusa otwierającego zwój, padają z czaszami pełnymi modlitw, dają wyjaśnienia świętym męczennikom. Żaden tekst jednak nie wskazuje, że osoby te robią coś, co wszyscy święci będą robili w niebie.

Największy problem z tym rzucaniem koron z głowy do stóp Chrystusa w niebie jest taki, że nie ma żadnej informacji o świętych posiadających korony na swoich głowach i rzucających je do nóg Chrystusa. Pomysł ten wziął się z przeniesienia znaczenia koron z jednego kontekstu - z listów, do innego kontekstu – do Apokalipsy. Korony dwudziestu czterech starszych są rzeczywiście noszone na ich głowach, mogą zostać zdjęte i rzucone przed tronem.

Wyraz “korona” używany przez wierzących z listów jest metaforą nagród duchowych. Korony w listach to niebiańskie nagrody dla ludzi zdobytych dla Chrystusa (Flp 4,1; 1 Tes 2,19), za prawe życie (2 Tm 4,8), za to, że ktoś był odpowiedzialnym starszym (1 Pt 5:8), za wytrwałość w cierpieniu (Ap 2,10; 3,11). Właściwie fizycznym przedstawieniem nagród dla wierzących w niebie są białe szaty … bisior lśniący i czysty. (Ap 7,9.13; 19,8.14; 22,14). Nigdy nie wymienia się żadnych złotych koron na ich głowach.

Nie ma w ogóle żadnego miejsca o świętych noszących korony w niebie.

Z pomysłu, że korony to coś, co wierzący oddają Bogu, wynika fakt, że jakich byśmy nagród nie otrzymali za prawe działania, to nie mają wielkiego znaczenia w wieczności. Po prostu i tak oddajemy je Jezusowi. Stoi za tym przekonanie, że liczy się tylko zbawienie, nie to, jak żyjemy. Zaprzecza to koronnemu nauczaniu Nowego Testamentu o niebiańskich nagrodach dawanych w wyniku sądu nad uczynkami świętych (1 Kor 3,11-15; 2 Kor 5,10; Hbr 10,32-39). Różnica w niebiańskich nagrodach pozwala świętym służyć Bogu w wieczności w sposób bardziej wspaniały lub mniej wspaniały (Mt 13,23; 25,28). Według listów, korony dla świętych to symbole naszego wiecznego przeznaczenia a nie coś, co mamy na głowach i rzucamy w jakiejś ceremonii.

W Ap 4, gdzie dwudziestu czterech starszych rzuca swoje korony przed tronem, w miejscu tym znajdują się tylko cztery żywe postacie i 24 starszych. W rozdziale 19 na scenie są nagrodzeni święci, którzy uwielbiają Boga, ale nie rzucają koron.

Pomysł, że w niebie będziemy rzucać korony przed Jezusem, nie ma żadnego uzasadnienia w Biblii.

Nowości

Przebaczenie kontra odwet

Jestem przekonany, że świat ma złe pojęcie o przebaczeniu i złe pojęcie o chrześcijańskiej koncepcji...

Przebaczenie kontra odwet

Jestem przekonany, że świat ma złe pojęcie o przebaczeniu i złe pojęcie o chrześcijańskiej koncepcji...

Mądrze jest unikać głupoty Prz 17

ŻYCIOWA MĄDROŚĆ NA PODSTAWIE KSIĘGI PRZYSŁÓW: Unikaj głupoty za wszelką cenę Przysłów 17   Mądrość...