Czy mamy w Biblii właściwe księgi?

? Jak doszło do wyboru ksiąg, które mamy w Biblii?

? Skąd wiemy, czy są to księgi, które Bóg chciał mieć?

? Czy są dostępne jakieś inne księgi, które powinny być włączone do Biblii?

 

Proces wybierania ksiąg, które powinny być w Biblii został nazwany ?kanonizacją?. Słowo ?kanon? znaczy ?reguła? lub ?pręt mierniczy?. Jest to doskonały termin opisujący naszą Biblię, jako że jest to księga reguł lub księga według której będziemy ?mierzeni?. 27 ksiąg Nowego Testamentu zostały oficjalnie uznane przez kościół jako kanon w roku 397 na Synodzie w Kartaginie (Zajrzyj też sobie do broszury Transmisja tekstu Nowego Testamentu autorstwa Chucka May). Ciekawe jest, że ci, którzy pragnęli zniszczyć pisma apostołów, byli tymi, którzy doprowadzili do Kanonizacji Biblii.

W roku 303 rzymski cesarz Dioklecjan rozkazał spalić wszelkie ?Pisma? i przez to jakby zażądał odpowiedzi na pytanie: ?Co jest >Pismem Chrześcijanie ewangeliczni na pytanie o kanonizację odpowiedzieli prosto, że zebrani w Kartaginie prowadzeni byli przez Ducha Świętego i wybrali właściwe księgi. Z tego poglądu wynika problem: jeżeli Duch Święty został użyty do autoryzacji lub poświadczenia autentyczności spoza fragmentu biblijnego, otwiera to drzwi każdemu subiektywnemu użyciu Jego autorytetu. To prowadzi do poważnego problemu. Jeżeli nie potrafimy dowieść, jacy ludzie byli prowadzeni przez Boga, to skąd możemy wiedzieć czy to, o czym zdecydowali, było właściwe?

Reguły i wymagania
Pytania te wymagają zbadania ksiąg, aby stwierdzić, na jakiej podstawie zostały wybrane. Oto logiczny ciąg, który doprowadzi nas do odpowiedzi. Zaczyna się od założenia, że Jezus Chrystus istniał. Prawie wszyscy konserwatywni i liberalni naukowcy (tak samo jak biblijne i niebiblijne pisma oraz dowody archeologiczne) zgadzają się, że Jezus był prawdziwą postacią historyczną, przez co nasze założenie o Jezusie zamieniamy na fakt: Jezus istniał. Szczegóły z życia Jezusa mogą być potwierdzone przez naocznych świadków. Takich ludzi było wielu, ale wśród nich są zdecydowanie Jego wybrani naśladowcy, apostołowie. To ich opinie o tym, co Chrystus robił i powiedział mają decydującą wagę. Tak więc w określaniu, które księgi powinniśmy uznać za autorytatywne, pierwszym i głównym kryterium jest: Czy księgi te były napisane lub usankcjonowane przez apostoła Jezusa Chrystusa?

Wśród 27 ksiąg Nowego Testamentu znajdujących się w kanonie Pisma św. tylko Ewangelia wg Marka, Ewangelia wg Łukasza List Jakuba, List Judy i List do Hebrajczyków nie zostały napisane przez apostołów. Marek jednak był znanym towarzyszem Piotra (Dzieje Apostolskie 12,12), Łukasz towarzyszem Pawła (List do Kolosan 4,14), Jakub to przyrodni brat Jezusa (Ewangelia wg Mateusza 13,55), który spotykał się z apostołami (I List do Koryntian 15,7) i nazwany został filarem kościoła (List do Galacjan 2,9), a Juda to również przyrodni brat Jezusa, który widział zmartwychwstałego Pana (Dzieje Apostolskie 1,14) i był liderem kościoła w Jerozolimie (Dzieje Apostolskie 15,13).

Zostaje nam jeszcze List do Hebrajczyków. Jako że autor nie został wspomniany ani do dziś nie stwierdzony, jest to jedyna księga, która nie pasuje do kryterium ?apostolskości?. Jednak, jak sama księga utrzymuje w 1,1; 2,3-4 i 13,22, a także dzięki wpływowi Hieronima i Augustyna, jak również przejście przez poniższe pytania i wątpliwości, została uznana za autorytatywną od IV wieku.

Pytania i wątpliwości
Istnieją również inne pytania, które należy zadać w temacie ksiąg Nowego Testamentu, łącznie z Listem do Hebrajczyków, jeżeli mamy mieć pewność, że są one ?Pismem?.

Czy są dowody zewnętrzne?
Obecnie istnieje 5676 rękopisów Nowego Testamentu, które zostały znalezione i udowodniono ich autentyczność. ?Nie ma żadnej istniejącej starożytnej dokumentacji z tak wysokim stopniem pewności (99,4%), jaki mamy w wypadku Nowego Testamentu? (Bruce Metzger z Uniwersytetu Princeton). [Zajrzyj również do broszury Jerry Collins, Autentyczność Biblii ]

Czy księgi te są spójne wewnętrznie?
27 ksiąg Nowego Testamentu powstało z mocą Bożą, co znaczy, że zawierają boski autorytet, a teologia, jaką przedstawiają, jest wewnętrznie spójna. Innymi słowy posiadają w sobie potwierdzenie autorytetu, który nakazuje uwagę w zakresie, w jakim sie wypowiada.? (Norman Geisler).

Czy były używane konsekwentnie w historii?
W ciągu historii księgi Nowego Testamentu w przeważającej mierze były akceptowane przez wierzących. Te same księgi konsekwentnie odrzucali niewierzący, heretycy i liberałowie.

A co z innymi pismami?
Najczęstsze debaty toczyły się wokół pism spoza kanonu Pisma, zwanych apokryfami (wyraz ten znaczy ?ukryty? lub ?budzący wątpliwości?). Księgi te napisano pod koniec czasów Starego Testamentu a także w okresie między testamentami. Istnieje parę przyczyn, z powodu których nie zostały włączone do kanonu. Nie były napisane przez proroka ? Machabeusze sami stwierdzają, że nie były księgami profetycznymi (I Księga Machabejska 9,27). Co więcej, nie utrzymują, że są natchnione. ?Nawet społeczność żydowska, do której należały te księgi, uznała, że dar proroctwa ustał w Izraelu zanim napisano apokryfy? (Baker Encyklopedia of Christian Apologetics, s. 32). Jezus wiele razy cytował Stary Testament i nazywał go ?wszelkie pisma? (Ewangelia wg Łukasza 24,27), jednak ani On ani apostołowie nigdy nie cytowali apokryfów. W końcu Kościół rzymskokatolicki (który posiada w swojej Biblii apokryfy ST) nie ogłosił tych ksiąg jako autorytatywnych aż do roku 1546.

Z perspektywy Chrystusa
Inny argument w sprawie autorytetu Nowego Testamentu pochodzi od samego Chrystusa. Obiecał On apostołom Ducha Świętego, który was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem (Ewangelia wg Jana 14,26). Mówił im także, że Duch Święty doprowadzi ich do całej prawdy (Ewangelia wg Jana 16,13). Apostołowie utrzymywali, że ich słowa mają boski autorytet (I List Jana 4,6). Tak samo potwierdzali sobie wzajemnie autorytet ich słów. Paweł cytuje Ewangelię wg Łukasza jako Pismo (I List do Tymoteusza 5,18) a Piotr uznaje pisma Pawła jako Pismo (II List Piotra 3,16-17). To mocny dowód, iż to, co nazywamy kanonem jest zarówno autentyczny i pochodzi od Boga. Dlatego ma autorytet. Jeżeli autorytet ma Nowy Testament, to odnosi się on również do Starego Testamentu.

Paweł powiedział: Wszelkie Pismo od Boga natchnione (jest) i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości -  aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu (II List do Tymoteusza 3,16). Dr Norman Geisler, naukowiec zajmujący się Biblią i Rektor Południowego Seminarium Teologicznego w USA rzuca następujące wyzwanie wszystkim, którzy kwestionują autorytet Nowego Testamentu: ?Szukaj we wszystkich bibliotekach świata ? i w Bibliotece Kongresu posiadającej 20 milionów woluminów ? gdzie na świecie znajdują się książki napisane przez apostołów i proroków pierwszego wieku? Istnieje tylko jedno miejsce i ksiąg tych jest tylko 27.?

PYTANIA I ODPOWIEDZI

P: Jak doszło do wyboru ksiąg, które mamy w Biblii?
O: Kościół zebrał, kopiował, rozpowszechniał i używał tych ksiąg od czasu, kiedy zostały napisane lub czasu, kiedy zostały uznane za natchnione przez Boga.

P: Skąd wiemy, czy są to księgi, które Bóg chciał mieć?
O: Nie ma biblijnego wersetu posiadającego kompletny spis kanonu. Istnieje jednak silne kryterium autoryzujące księgi, jakie posiadamy w Biblii: zostały napisane albo przez prawdziwych proroków lub apostołów Boga.

P: Czy są dostępne jakieś inne księgi, które powinny być włączone do Biblii?
O: Nie. Nie ma innych pism lub ksiąg spoza Biblii, którą już mamy, (razem z apokryfami), które nadawałyby się do kanonu jako wiarygodne.

 

Autor: Rebecca S. May

Nowości

Przebaczenie kontra odwet

Jestem przekonany, że świat ma złe pojęcie o przebaczeniu i złe pojęcie o chrześcijańskiej koncepcji...

Przebaczenie kontra odwet

Jestem przekonany, że świat ma złe pojęcie o przebaczeniu i złe pojęcie o chrześcijańskiej koncepcji...

Mądrze jest unikać głupoty Prz 17

ŻYCIOWA MĄDROŚĆ NA PODSTAWIE KSIĘGI PRZYSŁÓW: Unikaj głupoty za wszelką cenę Przysłów 17   Mądrość...