Czy Bóg do mnie mówi, kiedy się modlę?

  • Czy powinienem nasłuchiwać cichutkiego głosu Boga w moim wnętrzu?

  • Jak Bóg dziś do mnie przemawia?

  • Czy jestem prowadzony przez Ducha Świętego?

Stwierdzenia typu: ?Modląc się, trzeba bardziej słuchać niż mówić?, wyrażają oczekiwania chrześcijan pragnących Bożego prowadzenia w codziennych decyzjach. Modlitwę nazywają rozmową z Bogiem, podkreślając konieczność wsłuchiwania się w Boży głos w głębi serca. Bill Bright napisał na przykład: ?Takie ciche, pozbawione dystansu momenty [w czasie modlitwy] mogą otworzyć ci drogę do słuchania Bożego głosu w szczególny sposób? (The Transforming Power of Fasting and Prayer, str. 30). Artykuł z Discipleship Journal z grudnia 2005 pod tytułem Jak Duch do nas przemawia, zawiera stwierdzenie: ?odnajdujemy więc język Bożej osobistej konwersacji opisanej w 1 Królewskiej 19,12 jako ?szmer łagodnego powiewu? [Biblia Tysiąclecia], ?cichy łagodny powiew? [Biblia Warszawska], ?szmer łagodny i lekki? [Biblia Warszawsko-Praska]. To może się pojawić jako proste dotknięcie, coś, co bardziej czujemy niż myślimy?. Bill Hybels w swojej książce Honest to God pisze, że częścią jego planu dnia jest ?słuchanie i proszenie Boga, by do mnie mówił?. Następnie autor ten stwierdza: ?Rozpoczynam słowami: Panie, Ty przemawiałeś do swoich dzieci przez całą historię, a powiedziałeś, że się nie zmieniasz. Mów do mnie teraz. Ja słucham. Jestem otwarty. (strony 24 i 25)

Jak Bóg mówi?

Bóg przemawiał do niektórych osób w czasach, gdy Biblia nie była jeszcze ukończona (Księga Jeremiasza 1,9). Nie przemawiał jednak często (1 Sm 3,1) i nie do każdego (I List do Koryntian 12,28nn). Ludzie, którzy doznali objawienia od Boga, ogłosili Jego ludowi Jego wolę dotyczącą moralności i proroczy plan (II List Piotra1,19-21). Na przykład Izraelici wołali do Boga w czasie swojej niewoli w Egipcie, lecz Bóg zdecydował objawić się tylko Mojżeszowi (Księga Wyjścia 33,11, 34,10). Biblia w żadnym miejscu nie obiecuje ani nawet nie sugeruje, że wszyscy wierzący powinni oczekiwać lub poszukiwać takich doświadczeń, jakie przypadły w udziale Mojżeszowi. Co więcej, gdy Korach uznał, że gdyby Bóg mówił przez niego, to prowadziłby lud izraelski dużo lepiej niż Mojżesz, Bóg był odmiennego zdania i nie dość, że pod Korachem zapadła się za karę ziemia, to Bóg nie odezwał się nawet po to, by mu powiedzieć że się myli. (Księga Liczb 16)

Przykład Mojżesza pokazuje, że Bóg objawia się komu chce i kiedy chce. Mojżesz nie modlił się, nie medytował, nie nasłuchiwał ani nie czekał na Boga. Kiedy Bóg do niego przemówił, nie był wcale subtelny ? nie był to szmer, uczucie ani podszept Ducha Świętego. Bóg rozmawiał z Mojżeszem i Mojżesz był tego doskonale świadomy. Jeśli Korach uważał, że Bóg chciał ustanowić go przywódcą, to dlaczego nie modlił się i nie czekał na Bożą odpowiedź? Ponieważ Bóg zdecydował mówić tylko do Mojżesza.

Boże Słowo jest doskonałe (Psalm 19,7; List Jakuba 1,5) i pełne (List Judy 3; II List Piotra 1,3). Bóg objawił Siebie poprzez Swoje Słowo, czyli Biblię. Kiedy Biblia nakazuje nam ?słuchać? Boga (Psalm 19; Księga Przysłów 28,9), to oznacza to rozumienie objawionego Słowa Bożego i posłuszeństwo jego nakazom. Jan powiedział: ?Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów.? (Apokalipsa  2,7). ?Co mówi Duch?, to treść objawienia danego prorokom i apostołom, które oni spisali jako Pismo Święte (List do Galacjan 1,11-12). Ludzie ci posiadali dar proroctwa (Księga Powtórzonego Prawa 18,18-19), które poświadczyły różne inne znaki i cuda (I Księga Samuela 3,20, List do Hebrajczyków 2,4). Zdaniem amerykańskego tłumacza Biblii, dr Roberta Thomasa, ?Dar proroctwa zakończył się wraz z ukończeniem ostatniej księgi Nowego Testamentu. Ponieważ Apokalipsa opisuje wydarzenia mające miejsce od czasu pisania tej księgi przez Jana aż do wieczności, wszelkie ?proroctwo? głoszone po napisaniu Apokalipsy jest fałszywe.? (?Prophecy Rediscovered? ? ?Ponownie odkryte proroctwo?, s. 95)

Jaką modlitwę propagują autorzy Biblii?

Modlitwa w Biblii jest jednokierunkowa. Polega ona na komunikowaniu pewnego przesłania do Boga, podczas gdy nie jest On dla nas bezpośrednio widoczny. Gdy ludzie mówili bezpośrednio do Jezusa, podczas gdy był On fizycznie obecny, była to rozmowa ? w Biblii nigdy nie jest to nazwane modlitwą. To, że Bóg odpowiada na modlitwy, nie oznacza wcale, że Bóg przemawia poprzez modlitwę lub w jej trakcie. Nigdy tego nie obiecał. Jeżeli oczekuję, że Bóg odpowie na moją modlitwę mówiąc do mnie, to ignoruję biblijne świadectwo o Bogu i zamiast tego koncentruję się na tym, jakim sam chcę Go widzieć. Powinniśmy posłuchać rady Walta Henrichsena, który pisze: ?Nigdy nie podpisuj Boga pod czymś, czego On sam nie obiecał? (Thoughts From the Diary of a Desperate Man ? Myśli z Pamiętnika Desperata, s. 326)

Fragment Biblii, który w najbardziej wyczerpujący sposób opisuje modlitwę, znajduje się w szóstym rozdziale Ewangelii św. Mateusza. Kiedy uczniowie zapytali Jezusa jak mają się modlić, On podał im przykład znany dziś jako ?Modlitwa Ojcze Nasz?. W całym Swoim nauczaniu Jezus nigdy nie zaleca ani nawet nie sugeruje, że ?słuchanie? jest lub powinno być elementem modlitwy. Co więcej, Paweł zaleca Koryntianom, jak powinni i nie powinni się ubierać w czasie modlitwy (I List do Koryntian 11), ale nie wspomina przy tym o ?słuchaniu? Boga. Poza Jezusem i Pawłem o modlitwie piszą też: Jakub (5,16-18), autor listu do Hebrajczyków (13,18-19), Piotr (I List Piotra 3,7), Jan (I List Jana 5,14-17) i Juda (20), ale żaden z nich nie mówi nic o ?słuchaniu? Boga przed, podczas czy po modlitwie. Jeżeli jest to coś, co Bóg robił, robi lub chce robić, to czy nie wspomniałby o tym gdzieś w Biblii w kontekście modlitwy?

Dawid był mężem modlitwy, a jednak gdy się modlił, Bóg milczał (Psalm 4,1, 22,2). Salomon poświęcił Świątynię w jednej z najbardziej elokwentnych modlitw w całej Biblii, a Bóg milczał (I Księga Królewska 8). Sam Jezus modlił się w swojej najczarniejszej godzinie, a Bóg milczał (Ewangelia wg Mateusza 26,39-44). Rzeczywistość jest taka, że stwierdzenie ?słuchać Boga? ma zastosowanie tylko w znaczeniu rozumienia Słowa Bożego objawionego już w Piśmie poprzez proroków i apostołów oraz posłuszeństwa temu Słowu.

Jak działa Duch Święty?

Bill Hybels, pastor największej parafii w USA, pisze: ?Boże prowadzenie nie musi być logiczne. Uczę się więc żyć według wiary, nie według tego co widzą moje oczy.? (Honest to God ? Szczery przed Bogiem, s. 26). Boże prowadzenie nie wydaje się Hybelsowi logiczne, ponieważ nie używa Pisma, aby określić Bożą wolę. Złe zrozumienie Bożej woli ma miejsce wtedy, gdy zamiast Biblii uznajemy za autorytet nasze własne doświadczenie. Boże prowadzenie zawsze ma sens, ponieważ Bóg prowadzi nas pomagając nam w zrozumieniu Jego doskonałego, spisanego Słowa (I List do Koryntian 2,14-16; List do Efezjan 3,16-19; List do Kolosan 1,9), czyniąc je zrozumiałym i przez to możliwym do zastosowania (List do Galacjan 5,16-25). To Szatan, który jest ojcem kłamstwa, zwodzi nas poprzez swój spryt i wprowadza zamieszanie, kusząc cię, abyś przyjął innego ducha (II List do Koryntian 11,3-4; Ewangelia wg Jana 8,44).

?Żyć wiarą? oznacza uczyć się zaufania Bogu poprzez stosowanie Jego spisanego Słowa ? Biblii. Duch Święty może cię prowadzić, kontrolując zewnętrzne wydarzenia, aby osiągnąć inywidualny lub wieczny plan Boga. Jest to coś, co czyni Bóg, a nie coś, co możemy sami określić lub nawet zrozumieć z Bożych ust. Jest to coś, co możemy ocenić dopiero z perspektywy czasu (Dzieje Apostolskie 16,7). John MacArthur trafnie to wyjaśnia, mówiąc: ?Czy wierzę, że Bóg mnie prowadzi? Tak. Czy wierzę, że Duch Święty skłania mnie do robienia pewnych rzeczy? Tak. Czy wiem, kiedy to ma miejsce? Nie. Nie, ponieważ nie mogę tego wiedzieć. Nie ma sposobu na odróżnienie osobistego impulsu czy pragnienia od prowadzenia Ducha Świętego. Nie ma w Biblii nic, co pomogłoby określić sposób na odróżnienie tych rzeczy.?

MacArthur pisze dalej: ?Myślę, że bardzo niebezpieczne jest mówić ludziom, aby siedzieli i czekali na głos Boga. Skąd możesz wiedzieć, czym on jest, skoro Bóg nie mówi już w słyszalny sposób? Bóg nigdy nie powiedział do mnie przez całe moje życie ani jednego słowa, które nie znajdowało się między Księgą Rodzaju a Apokalipsą. Bóg powiedział mi tylko tyle, a potem zamilkł. (The End Times ? Czasy Ostateczne, Maj/Czerwiec 2003, s. 13-14)

Znawca greki Daniel Wallace wyjaśnia to dalej w swojej pracy Scripture Twisting: Abusing Scripture, Abusing God, [=Przekręcanie Pisma, nadużywanie Pisma, nadużywanie Boga] powiedział: ? ? dzieło Ducha w naszych czasach zdecydowanie nie ma miejsca na płaszczyźnie poznawczej: Bóg nie dostarcza nam nowego objawienia. Jego dzieło, jeżeli chodzi o Biblię, ma miejsce w sferze przekonywania: On dopomaga w tym, by przesłanie Biblii dotarło do nas - to znaczy - by zostało ono właściwie zrozumiane.

Kiedy Paweł pisze: bo wszyscy, którzy są prowadzeni przez Ducha Bożego, są synami Bożymi (List do Rzymian 8,14), nie odnosi się do przemawiającego Boga. Poddanie się prowadzeniu przez Ducha jest synonimem postępowania zgodnego ze Słowem. ?Chodzenie? akcentuje aktywne uczestnictwo wierzącego. ?Być kierowanym przez Ducha? podkreśla stronę bierną, czyli poddanie się wierzącego Duchowi.? (NET Bible, s. 1892). Paweł powtarza to w liście do Galacjan: ?Oto, czego uczę: postępujcie według Ducha, a nie spełnicie pożądania ciała" (5,17).  Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie. (5,18) Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić Duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa. John MacArthur mówi na ten temat następująco: ?Duch Boży obiektywnie prowadzi swoje dzieci poprzez gąszcz okoliczności. Jednak wierzący nie są prowadzeni przez subiektywne, mentalne wrażenia czy okoliczności, lub przez podszepty, w jakim kierunku powinny iść ich życiowe decyzje. Czegoś takiego Bóg w Piśmie nigdy nie uczy.? (The MacArthur Bible Commentary, s. 1531).

Wniosek końcowy

Osoby lansujące ?słuchanie Boga? nie wierzą w wystarczalność Biblii. Bill Hybels mówi na przykład: ? Pewnego razu czułem, że Bóg mówił mi, abym wyluzował. Byłem zbytnio przejęty chęcią przypodobania się Jemu." (Honest to God, s. 25). Czy Bóg zawarł w Biblii choć jedną sugestię, że możemy za bardzo starać się mu podobać? Jeżeli wypowiedzi Boga zawarte w Biblii są twoim jedynym autorytetem, to z podobaniem się Bogu nigdy nie możesz przeholować. Jeżeli Bill Hybels uważa, że sam Bóg do niego przemówił, z pewnością zderzy się z kwestią, czy pójdzie za ?prowadzeniem przez Ducha?, czy też za Bożym nauczaniem z Biblii.

W czasie, kiedy chrześcijanie pierwszego wieku rozprawiali się z fałszywym nauczaniem, Juda w swoim liście nie sugerował adresatom, aby ?słuchali? głosu Ducha Świętego, aby ten pokierował ich w radzeniu sobie z tym problemem. Przeciwnie, powiedział im, aby raczej przypominali sobie słowa przekazane im przez Apostołów (w. 17). Juda nie sugerował, aby szukali nowego słowa od Boga, ale by pamiętali to, czego już nauczyli ich apostołowie.Wniosek końcowy: nie jesteś w stanie wiedzieć, czy coś jest na pewno od Boga, dopóki nie sprawdzisz tego w Piśmie (Dzieje Apostolskie 17,11).

 

PYTANIA I ODPOWIEDZI

P: Czy powinienem słuchać ?cichego głosu? Boga?

O: Nie. W Biblii nie ma przykładu ani przykazania, by to robić. Bóg zechciał przemówić do Eliasza ?cichym głosem?. Nie mówi jednak często, więc ? jeżeli używa takiego sposobu - to głos ten nie tylko jest słyszalny (?cichy głos? to ciągle głos), ale reprezentuje unikalny sposób, jakiego Bóg używał w stosunku do proroka lub apostoła.

P: Czy Bóg mówi do mnie dzisiaj?

O: Bóg przemawia dzisiaj przez Swoje spisane Słowo, Biblię. Kiedy Biblia poleca ?słuchanie Boga?, odnosi się to do zrozumienia i zastosowania Pism, które są ?jedynymi nieomylnymi regułami życia i wiary? (John Walvoord, Contemporary Issues in the Doctrine of the Holy Spirit, s. 15).

P: Czy jestem prowadzony przez Ducha Świętego?

O: Prowadzenie przez Ducha Świętego tak naprawdę jest synonimem chodzenia w Duchu. Chodzenie w Duchu to nie uleganie pragnieniom ciała (List do Galacjan 5,16-18). Jesteś prowadzony przez Ducha, kiedy nie robisz rzeczy, które podobają się tobie, ale dążysz do tych, które podobają się Bogu (Ewangelia wg Mateusza 5,6; I List do Koryntian 9,27).

 

Opracował: David DeWitt

Nowości

Przebaczenie kontra odwet

Jestem przekonany, że świat ma złe pojęcie o przebaczeniu i złe pojęcie o chrześcijańskiej koncepcji...

Przebaczenie kontra odwet

Jestem przekonany, że świat ma złe pojęcie o przebaczeniu i złe pojęcie o chrześcijańskiej koncepcji...

Mądrze jest unikać głupoty Prz 17

ŻYCIOWA MĄDROŚĆ NA PODSTAWIE KSIĘGI PRZYSŁÓW: Unikaj głupoty za wszelką cenę Przysłów 17   Mądrość...