Ja w nich, a Ty we Mnie; aby stanowili jedność doskonałą, aby świat poznał,

że Ty Mnie posłałeś i że ich kochasz tak, jak kochasz Mnie.

Jezus o ewangelizacji poprzez jedność uczniów  Jan 17:23

Jesteś zaproszony!

Księga Rodzaju i Ewangelia Marka - konferencja biblijna, jesień 2016

Wykłady i dyskusję poprowadzi Dawid DeWitt.

Termin:

30 września (piątek) godz.     9.55 do 18.15 
1 października (sobota) godz.      9.00 do 18.15 
2 października (niedziela) godz.   9.00 do 14.00


Miejsce: ośrodek H2O; ul. Ochabska 133; 43-430 Kiczyce /k. Skoczowa


Koszta :  180 zł całość /osoba; dzieci do 4 lat bez noclegu - gratis


Zgłoszenia przyjmuje i zatwierdza przyjęcie: Piotr Habdas.


WAŻNE!

Potwierdzeniem uczestnictwa w konferencji jest wpłata na konto pełnej kwoty do 15 września. Po tym terminie nie przyjmujemy zgłoszeń i nie zwracamy kosztów w przypadku rezygnacji. Nie przyjmujemy również płatności gotówką w trakcje konferencji. Nr konta do wpłat zaliczki: Urszula Gillner 61 1140 2004 0000 3902 7035 1016

e-mail:  Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. Tel: 505 406 274

Chętnych prosimy o upieczenie ciasta.

Patriarchat - dobry czy zły?

Popularna chrześcijańska autorka i blogerka Rachael Evans ostatnio zamieściła na swym blogu taki oto tekst: ?? patriarchat jest rezultatem grzechu. Uważam, że naśladowcy Jezusa mają być mistrzami równości ? nauczanie i przykład Jezusa wskazują na nowy sposób uzdrawiania, równości oraz wzajemnej uległości w obrębie relacji mężczyzny z kobietą, i na tym polega nasze powołanie, jako imitatorów Chrystusa, by odzwierciedlać Bożą nową wizję dla świata, zainicjowaną przez Jezusa Chrystusa, w której nie istnieje hierarchia lub walka o władzę między niewolnikiem a wolnym, między Żydem a Grekiem, mężczyzną a kobietą, by wszyscy stanowią jedność w Bożej rodzinie?.
Po zasugerowaniu, że wręcz  gwałt jest skutkiem patriarchatu, Evans kontynuowała ?To nie chodzi o seks, to nie chodzi o przywództwo w kościele, to nie chodzi o role. To nie chodzi o Biblię. To chodzi o władzę. Chodzi o to, czy patriarchat, panowanie mężczyzny nad kobietą, naprawdę reprezentuje Boży ideał dla świata.?

Jeżeli patriarchat jest rezultatem grzechu, dziwi mnie to, że autor Ewangelii Łukasz uważał Dawida, męża według Bożego serca czyniącego wszelką wolę Bożą, za patriarchę (Dzieje 2:29, 13:22). I dlaczego autor Listu do Hebrajczyków nazywa Abrahama patriarchą (Hebrajczyków 7:4)? Najwyraźniej Abraham popierał nie tylko swoją pozycję, ale też koncepcję i praktykę patriarchatu, upewniając w tym swą żonę, która nazwała go panem, w tym, do czego apostoł Piotr zachęcał też inne liczące się z Bogie  żony, by czyniły to, co jest słuszne (1 Piotra 3:6).

To przeciwstawienie się posłuszeństwu istnieje w kościele od dłuższego już czasu. Ale nawet w samym środku tego sprzeciwu wobec posłuszeństwa, wielu wierzących trwało w popieraniu przywódczej roli mężczyzn. Jednakże Evans wykracza poza odrzucenie odpowiedzialności kobiety; uwolnienie kobiet od biblijnego nakazu posłuszeństwa swoim mężom zostało już osiągnięte przez Kościół. Ona nawet wykracza poza odrzucenie roli mężczyzny, przywództwo zostało zlikwidowane, krótko po usunięciu posłuszeństwa (uległości). To, co pani Evans odrzuca, to męskość, to znaczy, gdy mężczyzna zachowuje się jak mężczyzna, a w szczególności praktykuje  najbardziej dojrzałą formę męskości, patriarchat. Na szczęście, mężczyźni ciągle są dla niej niezbędni ?, są szczególnie wartościowi, jeżeli przyłączą się do pani Evans w odrzuceniu patriarchatu. Interesujące jest to, że Evans stwierdza: ?protesty ze strony mężczyzn będą bardziej skuteczne niż protesty ze strony kobiet?.

Stwierdzenie, że ?wszyscy stanowią jedność? w rodzinie Bożej jest prawdą, kiedy mamy na myśli zbawienie, bo niezależnie czy jesteś mężczyzną, czy kobietą, wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa (Galacjan 3:26). Ale jeżeli mowa jest o tym, jak człowiek żyje na tym świecie jako cząstka Ciała (Efezjan 5:30), to ma to już  istotne znaczenie, czy jest się mężczyzną, czy kobietą. Wszystkie rozróżnienia ról w dalszym ciągu istnieją w ciele Chrystusa. Pomimo, że obie grupy są równe pod względem zbawienia, to Żydzi mają pewną przewagę nad poganami (Rzymian 1:16; 2:9-10; 3:1-2) niewolnicy muszą być posłuszni swoim panom, kobieta nie może wynosić się nad męża (1 Tymoteusza 2:12), dzieci muszą we wszystkim być posłuszne rodzicom (Kolosan 3:20). Wierzący muszą się podporządkować Chrystusowi (Efezjan 5:24), żony mają być podporządkowane swoim mężom (Kolosan 3:18). Jakie jest uzasadnienie usunięcia jednej hierarchii, a pozostawienia innej? Jeżeli, jako naśladowcy Jezusa, mamy ?wydoskonalić się w równości?, dlaczego nie usunąć władzy rodziców nad swymi dziećmi, lub nawet lepiej, władzy Chrystusa nad kościołem?

Jeśliby ?nauczanie i przykład Jezusa wskazywały na nowy sposób uzdrawiania, równości oraz wzajemnej uległości w obrębie relacji mężczyzny z kobietą? miło byłoby mieć, co najmniej jeden werset z Biblii na poparcie tej tezy. Na przykład, jeżeli Jezus rzekomo wierzył w taką równość, to dlaczego wszyscy Jego uczniowie (Apostołowie) to mężczyźni? Jeżeli Jezus chciałby być przykładem leczenia ran patriarchatu, to czyż wybór kobiety na jednego z dwunastu apostołów, nie komunikowałoby tego wystarczająco mocno?

Bóg powiedział, że kobiety doznają pomocy przez macierzyństwo (1 Tymoteusza 2:15). Ale dla pani Evans, i dla współczesnego kościoła, to właśnie mężczyzna, będąc obecnie odarty ze wszelkich cech odnoszących się do męskości, został zredukowany do ochrony ze względu na jego wkład w reprodukcję. Ale Bóg pragnie więcej dla mężczyzny udzieliwszy mu odpowiedzialność zwierzchnictwa jako platformy do miłości podtrzymywania i troski o swą żonę (Efezjan 5:28-30). To właśnie te cechy definiują patriarchat, najbardziej dojrzałą formę męskiego przywództwa. Ale jeżeli mężczyźnie nie wolno by było przewodzić, to w jaki sposób miałby okazać cechy przywódcze?

Evans w jednym ma rację. Że pytanie brzmi, czy patriarchat reprezentuje, czy nie Boży ideał dla świata. Lecz myli się ona twierdząc, że nie chodzi tutaj o Biblię. Jeżeli tu nie chodzi o Biblię, wówczas wszystkie emocjonalne apele o zmianę byłyby równie uzasadnione. Sądzę, że argumenty pani Evans są godne współczucia. Mogę tylko zgadywać, jak by odpowiedziała na moje. Zatem, kto tu ma rację? Bez Biblii potrzebnej do ustalenia prawdy, byłybyśmy jedynie parą rozgniewanych kobiet propagujących każda swoją osobistą ideologię. Ale jeżeli zwrócimy się do Biblii, odkryjemy, że Bogu właśnie chodzi o patriarchat. Chodzi Mu o panowanie mężczyzny nad kobietą. Jako tedy kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony mężom swoim we wszystkim (Efezjan 5:24). Najwidoczniej, właśnie to reprezentuje Boży ideał dla świata.

Rebecca S. May

Koran: miłościwy czy brutalny

Sprzeczności w Koranie rozwiązywane metodą  abrogacji

Abrogacja: zniesienie za pomocą środków formalnych lub urzędowych;

uchylenie przez autorytatywny akt; uchylenie; odłożyć na bok; położył kres (Dictionary.com)

Koran, w ścisłym tego słowa znaczeniu, jest bożą księgą dla muzułmanów. Mahomet był wg nich prorokiem Allacha ujawniający fraza za frazą ostateczne i najpełniejsze objawienie Allacha dla człowieka. Ta boska wola została objawiona w latach 616-632. Wcześniejsze objawienie miało miejsce w Mekce, a późniejsze, w Medynie. Określiły one ideał społeczeństwa dla muzułmanów, które Allachowi podobało się najbardziej.

W miarę jak muzułmanie zaczęli prowadzić krytyczną interpretację Koranu, odkryli w jego wersetach szereg sprzeczności. Jedną z głównych sprzeczności to kwestia, w którą stronę ma zwracać się muzułmanin w czasie swych modłów. Swego czasu Koran nauczał, że w stronę Jerozolimy, lecz później zmienił to na Mekkę. Następna znacząca sprzeczność dotyczyła liczby wojowników niezbędnych do pokonania niewiernych. Kiedyś Koran deklarował, że dwudziestu niezłomnych muzułmańskich wojowników jest w stanie zwyciężyć dwustu niewiernych, a stu jest w stanie rozgromić tysiąc niewiernych. Później Mahomet powiedział, że Allach ulżył ich ciężarowi, tak, że obecnie stu niezłomnych wojowników jest w stanie zwyciężyć dwustu niewiernych, a tysiąc wojowników jest w stanie pokonać dwa tysiące niewiernych. Zatem Allach zmienił im prawdopodobieństwo wygranej, zwiększając ich szanse na zwycięstwo.

Największy przykład sprzeczności dotyczy Dżihadu lub Świętej Wojny. W Koranie występują 124 wersety, w których występuje wezwanie do tolerancji współczucia i pokoju. Te wersety zalecają cierpliwość w obliczu szyderstw i zniewag ze strony niewiernych. Wszystkie powyższe wersety zostały objawiane wcześniej w Mekce, w czasie, gdy Mahomet dopiero umacniał swą władzę. Później Koran zaprzeczył tym ?pokojowym? wersetom objawieniem Dżihadu przeciwko niewiernym, w czasie, gdy Mahomet był u szczytu swej potęgi w Medynie. Te późniejsze wersety z Medyny deklarują (zapowiadają) brutalność, rzezie i śmierć wszystkim niewierzących. Kluczowy werset, zwany ?wersetem miecza? w K.9:5 wymiata wszystkie wcześniejsze ?pokojowe? wersety, zastępując je Dżihadem, oświadczając, ?? ale gdy upłyną miesiące zakazu, wówczas walczcie i zabijajcie pogan, gdziekolwiek ich znajdziecie, chwytajcie ich i oblegajcie ich i czyhajcie na nich w każdym wojennym podstępie ??.

Teoria abrogacji stanowi dla muzułmanina rozwiązanie dylematu sprzeczności w Koranie. Abrogacja oznacza, że późniejsze objawienie otrzymane przez Mahometa wypiera i zastępuje objawienie wcześniejsze. Sam Koran ustanawia abrogację w K.2:106 stwierdzając, że ?Jeżeli odwołujemy posłanie, lub wyrzucamy je w niepamięć, zastępujemy je lepszym lub podobnym. Czy nie wiecie, że Bóg ma władzę nad wszystkim?" W oparciu o ten i inne wersety Allach uznał za nieważne swe wcześniejsze wypowiedzi. Wcześniejszy werset jest albo odwołany albo ulepszony przez późniejsze objawienie. Allach zdecydował się ujawnić werset, który zastępuje werset wcześniejszy w tym samym Koranie.

Wszystkie wersety z grupy wersetów ?wojny? pojawiły się w czasie późniejszego objawiania Mahometa. Wiele z nich pojawiło się w późnej fazie tego późniejszego objawiania, i uchylają, odwołują i zastępują wszystkie wcześniejsze wersety zawierające wezwanie do tolerancji, współczucia i pokoju. Rozdział 9 zawiera ostatnie wersety wypowiedziane przez Mahometa i posiada największą ilość brutalnych fragmentów. Walka z niewiernymi i narzucenie światu islamskiego porządku społecznego stało się od tego momentu obowiązkiem każdego muzułmanina. Ten obowiązek jest powiązany z abrogacją, skoro wcześniejsze objawienie pokoju ustąpiło miejsca późniejszemu objawieniu wojny.

Współcześnie, tak zwani radykalni muzułmanie, to tak naprawdę klasyczni muzułmanie, ponieważ poprawnie zrozumieli, że nawet, jeśli Koran głosi pokój i tolerancję,
zostało to wyparte i zastąpione dżihadem i świętą wojną przeciwko wszystkim nie-muzułmanom
dopóki nie ustanowi się na świecie islamskiego porządku społecznego.

Opracował: Jerry A. Collins

Sprawiedliwość z uczynków

Wszystkie religie za wyjątkiem chrześcijaństwa uczą, że zbawienie osiąga się poprzez dobre uczynki. Głoszą, że dostaniemy się do ?nieba?, jeżeli nasze dobre czyny przeważą nad złymi. Islam na przykład uczy: ?Wtedy ci, których szale okażą się ciężkie, będą szczęśliwi. A ci, których szale okażą się lekkie, będą tymi, którzy stracili samych siebie. Oni będą przebywać w Gehennie na wieki.? (Koran, Sura 23:102-103).

Zwykle krytyka dobrych uczynków ze strony chrześcijan wskazuje na to, że ?żaden człowiek nie jest w stanie dokonać  tylu dobrych czynów, by spełnić wymagania Boga?. Koncentruje się więc na ludzkiej niemożności. Tutaj jednak na ?sprawiedliwość z uczynków? popatrzymy z innej perspektywy, a mianowicie: co taki system, jeżeli jest prawdziwy, mówi o charakterze Boga?

Powyższy cytat z Koranu głosi, że jeżeli twoje dobre czyny przeważą nad złymi, to jesteś w porządku. W teorii znaczy to, że należy być ?dobrym? przez 51% czasu ? więc jeżeli w ciągu 51% swojego życia byłeś dobry, zasłużyłeś tym sposobem na niebo ? bo twoje dobre uczynki przeważyły nad złymi.  Jako że jest to domysł, żadna religia nie przyznaje, że wystarczy 51%. Powiedzieliby, że jest o wiele ciężej. No tak, ale o ile ciężej? Czy wystarczy 90%? Dla potrzeb argumentacji załóżmy, że jakaś osoba była bezgrzeszna przez 99% swojego życia. Wszystkie religie wyznające w sprawiedliwość dzięki uczynkom powiedziałyby, że taki człowiek zapracował na pójście do nieba ? spełnił wystarczająco dużo dobrych czynów!

Zauważmy jednak: jeżeli mówimy, że niedoskonała osoba (nawet ta w 99% ?dobra?) jest akceptowana przez Boga, to potwierdzamy fakt, iż Bóg na niektóre grzechy patrzy inaczej. Nauka o usprawiedliwieniu z uczynków głosi, że niektóre grzechy nie będą osądzone, bo Bóg poszedł na kompromis, łącząc się w jakiś sposób ze złem.

Jeżeli jednak Bóg może przeoczyć mały grzech (powiedzmy 1%), to czemu nie miałby przeoczyć wielu grzechów? Jeżeli Bóg toleruje jakikolwiek grzech, to nie jest sprawiedliwy. A jeżeli nie jest sprawiedliwy, to czemu miałby nie przeoczyć wielu grzechów? A właściwie to dlaczego mielibyśmy w ogóle dbać o dobre czyny? Bo jeżeli Bóg nie jest sprawiedliwy, to dobrych czynów nie da się nawet zdefiniować. Nie ma sensu wysilanie się, kiedy nie jesteś w stanie podać definicji tego, co jest ?dobre?. Nawet jeśli umiałbyś to zrobić, to dlaczego miałbyś przez dobre czyny podobać się Bogu, który nie jest dobry? Dlatego jakikolwiek system bazujący na dobrych uczynkach tak naprawdę wyznaje Boga, który nie jest sprawiedliwy. Taki system sam sobie zaprzecza, bo uczy, że powinniśmy czynić dobrze, by zadowolić Boga, który nie jest dobry.

Biblia komunikuje jednak, że Bóg jest w pełni sprawiedliwy i nie toleruje zła (Ps 11:7; Hab. 1:13). Powyższy system dobrych czynów nie będzie działał. Bóg wymaga zapłaty za grzech. Możesz albo zapłacić sam w piekle, albo przyjąć zapłatę dokonaną już za ciebie przez Jezusa. Zauważ, że jeżeli ją przyjmiesz, stanie się kilka rzeczy. Po pierwsze, Bóg pozostanie sprawiedliwy, bo nie przestanie wymagać zapłaty za grzech i zostanie ona uiszczona. Po drugie, możemy być usprawiedliwieni (uznani za sprawiedliwych), ponieważ Bóg ?nałożył? na nas sprawiedliwość  Chrystusa i dlatego jesteśmy nią objęci. Po trzecie, jako że jesteśmy sprawiedliwi, mamy dostęp do Boga (Ef 2:18).

By ludzie mogli przebywać w obecności sprawiedliwego Boga, wymaga się od nich doskonałej sprawiedliwości. Sprawiedliwość, jakiej wymaga Bóg, jest tą samą sprawiedliwością, jakiej wymaga od Niego Jego sprawiedliwość. Ten typ sprawiedliwości jest stuprocentowy. Może być osiągnięty przez dobrowolne przyjęcie sprawiedliwości ?nałożonej? przez Boga w Chrystusie Jezusie (Ef 2:8-9; Rz 3:23-24; 5:1).

Podsumowując: każda religia bazująca na dobrych uczynkach wyznaje Boga, który nie jest sprawiedliwy, ponieważ każda z nich przyznaje, że człowiek NIE MOŻE być sprawiedliwy ? czasem grzeszy. Mimo to głoszony przez nie Bóg zaakceptuje grzesznych ludzi robiących wystarczająco dużo dobrego. Jednak jeśli Bóg jest w stanie tolerować grzech, sam nie jest do końca sprawiedliwy, a skoro tak, to spełnianie dobrych uczynków w celu zadowolenia go jest oszukiwaniem samego siebie i stratą czasu. To smutne, że wszystkie religie na tym świecie, z wyjątkiem biblijnego chrześcijaństwa, należą do tego obozu. Niektóre z nich to: judaizm rabiniczny, mormonizm, hinduizm, islam i świadkowie Jehowy. Te religie NIE wyznają sprawiedliwego Boga.

Chuck May

 

A TO JEST ŻYCIE WIECZNE, ABY ZNALI CIEBIE

... jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa (z modlitwy Jezusa)
Ta strona prowadzona jest przez kilka osób starających się naśladować Jezusa. Przeznaczamy ją dla tych, którzy też tego chcą dla siebie. Jednoznacznym celem tych publikacji jest przybliżenie myśli Boga, który życzy sobie, byśmy nie byli podobni do świata, ale odnawiali swoje myślenie.

Publikujemy tu teksty znanych nam osobiście autorów bojących się Boga, opracowujących dane tematy, aby pomóc chrześcijanom poznać wolę Bożą. Pod każdym z artykułów świadomie się podpisujemy. Oczywiście, nieomylny jest jedynie Jezus, więc teksty te mogą zawierać jakieś błędy. Jeżeli takie zobaczysz, zwróć nam proszę uwagę. Jezus polecił swoim uczniom, żeby byli jednomyślni. Ta strona może być przyczynkiem do pracy w kierunku jedności ? według myśli jedynego Zbawiciela i Szefa ? Jezusa Chrystusa.
Odwiedzającym życzymy długofalowego, wiecznego pożytku ze studiowania Słowa Bożego. Mamy nadzieję, że Jezus będzie się cieszył i stanie się sławny przez nasze odważne zastosowania Jego poleceń.

Nasze wydania Biblii:

Biblia Tysiąclecia, Biblia Warszawska i inne są tylko tłumaczeniami. Prawdziwą Biblią, czyli natchnionymi i autoryzowanymi przez Boga Jego wypowiedziami są oryginalne teksty spisane w oryginalnych językach. Administrator zdecydował się tutaj na wybór ? albo z tłumaczeń interlinearnych, albo z któregoś z dostępnych klasycznych tłumaczeń, albo też sam formułuje dany fragment Biblii po polsku, według oryginału. Dzięki temu nie powiela niektórych niedoskonałości książkowych tłumaczeń.
Jeżeli nie uchronił się od błędów, to prosi Czytelnika o korygujące uwagi, kiedy ten nabierze uzasadnionego podejrzenia, że tłumaczenie jakiegoś biblijnego fragmentu na tej stronie deformuje intencję Boga i Jego pisarza.  

Materiały tu zawarte celowo nie są opatrzone znakiem ? copyright. Intencja autorów jest taka, by były wykorzystywane według potrzeb odbiorców - dla sławy i przyjemności Jezusa.

Aleksander Gillner

Walka o wystarczalność Biblii - Wstęp

Walka o wystarczalność Biblii

Koniec protestanckiej reformacji

David A. DeWitt

 

WSTĘP

Przez wystarczalność Biblii rozumiem to, co miał na myśli Luter: sola scriptura. Było to podstawą reformacji. Sola scriptura znaczy, że tylko Biblia jest prawdziwa i kompletna.
Jeżeli wierzysz w Jezusa Chrystusa i jeżeli kiedykolwiek uczono cię Biblii albo kiedykolwiek uczyłeś się jej fragmentów na pamięć i ktoś pomagał Ci stać się uczniem Jezusa, to prawie na pewno byli to ludzie wierzący w sola scriptura, czyli w wystarczalność Biblii.

W dzisiejszych czasach większość chrześcijan, nawet wśród protestantów, niestety, nie wierzy, że Biblia jest wystarczająca. Ogólnie można stwierdzić, że reformacja już przeminęła.

Nowości

“Literalna hermeneutyka”

z wykładów na dyspensacjonalnej Radzie na temat Hermeneutyki, 13-14 września 2016 Dosłowna...

Małe grupy

Dave DeWitt Kościół nowotestamentowy właściwie nigdy nie spotykał się w wielkiej...

Rzucanie naszych koron przed tronem Chrystusa?

Dave DeWitt W Biblii znajduje się tylko jedno miejsce, gdzie jest mowa o rzucaniu koron...

Naszą witrynę przegląda teraz 3 gości